06 - คนไทยมีแต่น้ำลาย
posted on 19 Oct 2005 00:51 by brownfrog in 3xpeRieNcEเคยได้ยินมั้ย เมืองไทยเป็นเมืองยิ้ม
ตอนนี้ยังเป็นอยู่มั้ยวะ
ทุกวันนี้มองไปทางไหนก็เจอหน้าบูด หน้าบึ้ง หน้าตึงเหมือนจะรีบไปงานศพพ่อ...
โลกมันเศร้าขนาดนั้นเลยเหรอ ต้องมาทำหน้าบูดแข่งกับนมรัฐบาลทุกวันเนี่ย...
แล้วน้ำใจหนะ เดี๋ยวนี้มีกันมั้ย
ถ้าเด็กอายุสิบสี่อย่างผมไม่ลุกให้ผู้หญิงนั่งก่อน ก็คงไม่มีผู้ใหญ่ที่ไหนลุกหละมั้ง
ต้องให้เด็กเป็นตัวปลุกระดมอยู่เรื่อย
รถไฟฟ้าก็ไม่ รถเมล์ก็ไม่ จะหวงอธิปไตยบนเก้าอี้ตัวเองไปถึงไหน มีคนแก่ขึ้นมาก็เริ่มแล้ว หยิบโน่นหยิบนี่มาอ่าน รู้หนะว่าไม่อยากลุก พอจะลุกเองก็เจอพวกวัยรุ่นวัยทรามแย่งที่คนแก่อีก
นี่หรอเมืองไทย...
ไปออสเตรเลียเขายังทรีตเราดีกว่านี้เลย...
หรือเพราะเมืองไทยมันจะร้อน ก็ไม่น่าใช่ ปกติคนเราก็อยู่แต่ในแอร์นี่หว่า
โกรธใครมา... ใครมันจะไปอาฆาตโกรธกันให้หน้าหงิกกันทุกวี่ทุกวันวะ
หงุดหงิดกับการเมือง... เออ อาจเป็นไปได้ แต่ไม่น่าจะอารมณ์เสียขนาดนั้น
ตกลง - ที่ใจดำนี่เพราะเห็นแก่ตัวใช่มั้ยครับ
ไม่ได้จะเรียกร้องสิทธิสตรีและเด็ก
แต่อยากรู้ว่าหัวใจพวกมึงทำจากอะไร ผู้หญิงคนแก่ขึ้นมามึงก็เห็น เค้าบอบบางกว่ามึงก็ใช่ แล้วทำไมยังหน้าด้านไม่ลุกวะ...
นับวันสังคมไทยเริ่มเลวลงทุกที ไม่มีใครสนใจใคร สนแต่ตัวเอง โลกจะอยู่จะไปขึ้นอยู่กับตัวเอง ไม่มีใครเข้ามายุ่งกับชีวิตชั้นได้...
โลกทั้งใบไม่ได้มีคุณอยู่คนเดียวนะ
แบ่งคนอื่นบ้าง ไม่ใช่หาเฉพาะความสบายเข้าตัวเหมือนนักการเมือง - ผมเองก็เป็นผู้ชายนิสัยเสียคนหนึ่ง ที่แต่ก่อนไม่เคยแม้แต่จะลุกให้ใครนั่ง จนตอนนี้ ผมเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่า "ผมไม่มีน้ำใจเอาเสียเลย"
เมื่อไหร่จะถึงเวลาพวกคุณรู้สึกตัวกันบ้าง
ไม่ต้องเริ่มจากรถเมล์ก็ได้ ผมรู้บางคนนั่งเบนซ์ไปทำงาน อันนี้ก็ไม่รู้จะเผื่อน้ำใจยังไง จะให้รถเขาฟรีก็กระไรอยู่
เริ่มจากการให้อภัยก่อนเลยก็ได้
เห็นมั้ย คำว่า "ให้" ถ้าให้ได้ก็มีน้ำใจแล้ว
ผมไม่เข้าใจเลยเวลาพวกคุณหยุดยืนเถียงกันเรื่องไม่เป็นเรื่อง ตีนเนี่ย เหยียบแล้วบ้านมึงจะโดนธรณีสูบหรอ ถึงได้ทำจะเป็นจะตายขนาดนั้น หากคุณหยุดนิ่งค้างซักครู่ ย้ำว่าเพียงครู่เดียว อารมณ์ชั่ววูบของคุณจะหายไป หลังจากนั้นคำขอโทษขอโพยจึงจะเข้าหู
แต่ถ้าใครใจร้อน อยากกระทืบไว ๆ อันนี้ก็แล้วแต่ เก็บเอาไปคิดก็แล้วกันว่าตีนมึงกับหน้าเค้าอะไรสำคัญกว่า...
เออ แล้วเวลาคนขอโทษนี่อย่าทำเป็นกระหยิ่มใจไปหน่อยเลย
ไอ้ประเภทตอนแรกไม่โกรธ แต่พอขอโทษแล้วฉุนเนี่ย รับไม่ได้หวะ จอมปลอม
เพื่อนเป็นหลายคนแล้ว เลิกคบไปหลายคนแล้วด้วย
เพราะงั้น การให้อภัยต้องมาก่อน เรื่องโต้เถียงหนะ เรายอม ๆ มันไปบ้างก็ได้ ไอ้การเถียงแพ้หนะ มันไม่ได้ทำให้คนตายหรอกนะ ถ้าต่างฝ่ายต่างยอมรับว่าตัวเองถูก เมื่อไหร่จะมีคนผิดวะ
บางครั้ง "ความจริง" อาจไม่สำคัญเท่า "น้ำใจ"
เก็บเอาไปคิดละกันครับ สังคมไทยจะได้น่าอยู่
รอต่อภาคสองนะพวกท่าน