บล็อก(ก)

-0-

                “เดย์จะเข้าห้องเรียนสายทุกวัน ค่าเฉลี่ยเวลาของการสายอยู่ที่ 7 นาที 36 วินาที วันที่ชอบมาสายมักจะเป็นวันฝนตก เวลานั่งเรียนจะนั่งเก้าอี้ตัวที่สามนับจากซ้ายบน สมุดที่พกมาจะวาดรูปเป็นส่วนใหญ่ วันนี้เดย์จะวาดรูปใครกันนะ... สา นี่เธอ...?!”

                สาดึงเอาสมุดบันทึกของเธอออกจากมือผมทั้งน้ำตา และวิ่งหนีไป

--------------------

                ผมนั่งที่ระเบียงหน้าตึก หกโมงครึ่งยันแปดโมง เธอยังไม่มา หยิบมือถือของเธอที่ตกไว้เมื่อวานขึ้นมาดู ภาพวอลล์เปเปอร์เป็นรูปผมในชุดนักศึกษา จิวในภาพหายไปเกือบห้าเดือนแล้ว

                ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ...

                ยกมือขึ้นลูบหัวที่ยุ่งจนเกือบเละ ผลจากการนอนดึกตื่นเช้าเริ่มทำพิษ จะลุกไปหากาแฟกินซักแก้วแต่ก็สะดุดกับร่างบางที่ยืนอยู่

                “มารอใครอยู่ล่ะ”

                “เปล่า นั่งเรื่อยๆ”

                ดาไม่เชื่อแน่นอน แต่ไม่ได้พูดอะไร หันหลังเดินหายไป ผมลุกขึ้นและดึงข้อมือหล่อนไว้

                “อย่ามาแตะตัวดา”

                “ทำไมทำกับเดย์อย่างนี้”

                ดานิ่งไปวินาทีหนึ่ง

                “แล้วทำไมเดย์ถึงทำอย่างนี้กับดาล่ะ”

                คำถามเดียวกันทำเอาผมกระตุก หล่อนสะบัดมืออย่างแรง น้ำตารื้น ผมมองเลยไหล่ของเธอไปและพบกับสาที่กำลังวิ่งอย่างเร่งรีบเพื่อจะมาเข้าห้องเรียนที่อยู่ด้านข้างผม

                ชั่ววินาทีนั้น สามสายตาสบกัน

edit @ 16 Mar 2009 22:06:24 by ก