1006 - ฝัน.หวาน.อาย.จูบ

posted on 25 Dec 2008 20:06 by brownfrog in 3xpeRieNcE

ฝัน หวาน อาย จูบ


Spoil ฝัน หวาน อาย ควรดู3เรื่องนี้ก่อนอ่าน

แต่จูบไม่มีอะไรจะ Spoil 555


จูบ
เรื่องนี้ควรจะเป็นเรื่องที่โดนใจวัยรุ่นมากที่สุด หรือผมจะไม่ใช่วัยรุ่นแล้ว?
หนังเปิดด้วยคำพูดและเอฟเฟกต์ตลก ๆ ตามมาด้วยภาพที่พ่อแม่เห็นแล้วต้องร้อง "ลูกใครเนี่ย!"

จูบดำเนินไปโดยการถ่ายที่สวยงามแปลกตาดี รู้สึกเหมือนกำลังดูหนังผ่านกล้องโลโม
จูบทำให้เราขำ ด้วยภาพและการตัดต่อที่ลงตัว
จูบให้ความรู้สึกหวานประหลาด เมื่อเห็นบทที่เหมือนละครหลังข่าวของกาก้าและเป็ด
แต่ที่แย่ที่สุด จูบไม่ให้สาระอะไรเลย นอกจากข้อความสามบรรทัดตอนท้าย ที่อาจทำให้ผู้ชายถูกแฟนที่พาไปด้วยโขกหัวเอา
คะแนนจูบ : 3/5
มูลค่า : 30 บาทจาก 120 บาท
(รู้สึกว่าผู้หญิงเรื่องนี้เอาแต่ใจจัง นิสัยเหมือนกันทุกคนรึเปล่าเนี่ย?)

 

อาย
เรื่องนี้ทำให้ผมชอบหนังใหญ่รวมไส้สั้นซีรียส์นี้ที่สุด
มี Spoil เยอะครับ เพราะผมชอบเรื่องนี้มาก ๆ เลยขอแนะนำให้ไปดูก่อนจะมาอ่าน

ตอง กับ ทุเรียน จากกันด้วยความรู้สึกที่ค้างคา

ทุเรียน รู้สึก "อาย" ที่จะแสดงความรักของเขาต่อหน้าผู้คน เมื่อตอนตนเองกำลังคบหาเป็นแฟนอยู่กับตอง สาวหน้าตาดีบ้านรวยโด่งดัง
ตองรู้สึก "อาย" พ่อและแม่เมื่อถูกเรียกให้พาแฟนมาดูตัว แต่แฟนกลับหนีหายไปแล้วไม่ติดต่อกลับมาเสียเฉย ๆ

ตองเข้าเกาะมาด้วยเรื่องงาน ทุเรียนมาเกาะด้วยเรื่องหัวใจ

ตลอดเวลาที่อยู่ในเกาะ ทั้งสองคนแสดงแต่ความแข็งกระด้างใส่กัน เฝ้าถามกันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า "ทำไมถึงต้องทำอย่างนั้น"

ทุเรียนไม่เคยเข้าใจตองว่าทำไมเธอต้องทำตัวโอนอ่อนไปตามกระแสของคนใหญ่คนโต คอยทำเรื่องที่พ่อสั่งให้ทำ เหมือนไม่มีความคิดเป็นของตนเอง
ตองไม่เคยเข้าใจทุเรียนว่าทำไมเขาถึงทำเหมือนให้ความสำคัญกับเรื่องทุกเรื่อง ห่วงใยอย่างที่เธอเพ้อออกมาตอนเมาว่า "ขนาดเหี้ย มันยังห่วงมากกว่าแฟนมัน"

ตองและทุเรียนทะเลาะกันด้วยคำพูด แต่การกระทำต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ตองโทรบอกเพื่อนว่าให้มารับวันหลัง เพราะตนเองอยากอยู่กับทุเรียน
ทุเรียนบ่นตองเรื่องความจู้จี้ รองเท้าพังเพราะวิ่งหนีแตน ทำไมไม่ถอดรองเท้าเดินไปเลย แต่วันรุ่งขึ้นหลังจากโดนตองด่าแทบจะเสียหมา กลับลุกขึ้นมาซ่อมรองเท้าให้เธอ

ทั้งสองไม่เคยบอกว่ารักกัน เพราะความ "อาย"
แต่ลึก ๆ แล้วยังเป็นเช่นเดิม

ทุเรียนเปิดสมุดของตองขึ้นดู และพบกับงานออกแบบของตอง ยึดเอาความเป็นศูนย์กลาง คือหลักฐานที่ดีที่สุดและซึ้งที่สุด (แอบขำตอนเห็นรูปพระเอกหัวเป็นทุเรียน นึกภาพตอนตองวาดแล้วคงขำดี) ว่าตองหาทางออกให้กับความรักของคู่รักหลาย ๆ คู่ที่มีช่วงเวลาแห่งความ "ไม่ลงตัว" ซึ่งกันและกันอยู่

ชายชอบเที่ยวห้าง หญิงชอบเดินสวน
ชายชอบเล่นเกม หญิงชอบคุยโทรศัพท์
บ่อยครั้งที่แฟนกันทะเลาะกันด้วยเรื่องความชอบของแต่ละคน

การปรับตัวเองให้อยู่ตรงกลางทั้งคู่จึงดูเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด
ไม่ใช่การโทษฝ่ายชายว่า "ฝ่ายหญิงเสียหายมากกว่าถ้าเป็นแฟนผู้ชาย เพราะงั้นผู้ชายต้องปรับมากกว่า"
ไม่ใช่การโทษฝ่ายหญิงว่า "ฝ่ายชายเหนื่อยกว่า จีบติดครั้งหนึ่งก็แทบแย่ กว่าจะได้เป็นแฟนก็เหนื่อยแสนเหนื่อย ผู้หญิงต้องลองปรับเข้าหาบ้าง"

หนังดำเนินไปด้วยภาพของชายทะเลที่เห็นบ่อยแล้ว แต่ยังคงสวยงาม การถ่ายภาพที่ก่อให้เกิดอารมณ์สบาย ๆ บวกกับเพลงประกอบที่เก่าไปซักนิด แต่การตัดต่อและจังหวะของหนังไหลไปอย่างดี บทสนทนาทำให้ผมนึกถึง Season Change เพราะทำออกมาได้อย่างดีมาก ๆ ด้านอารมณ์ของตองและทุเรียนยังคงออกแนวรวดเร็วไปหน่อยในช่วงต้น ๆ เพราะเวลาที่จำกัดให้เป็นหนังสั้นรึเปล่าก็ไม่รู้ แต่ช่วงท้ายหนังให้เวลาคนดูได้หายใจและอินไปกับเรื่องอย่างพอเหมาะ ทำให้อดยิ้มมุมปากไม่ได้เมื่อเรื่องดำเนินไปถึงจุดสุดท้าย
แต่อายยังดึงอารมณ์สุดท้ายไม่เก่งนัก เหมือนสามารถดึงขึ้นได้มากกว่านี้ แต่ดึงขึ้นไปไม่สุด ขาดองค์ประกอบยิบย่อยอีกนิดหน่อยเท่านั้น อายก็จะเป็นหนังรักที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยดูในปีนี้ได้เลย
คะแนนอาย : 4/5
มูลค่า : 40 บาทจาก 120 บาท



หวาน
หวานเป็นชื่อนางเอก ที่เกิดอาการทางจิต เป็นอาการประหลาดที่ทำให้เธอหมุนเข็ม "เวลา" ในชีวิตของเธอถอยหลังไปเรื่อย ๆ อาการนี้เกิดขึ้นเมื่อเธอ "ลืม" ฉีดยาให้หมาตัวน้อย ที่เปรียบเสมือนลูกแท้ ๆ ของเธอ อาการช็อคเมื่อสูญเสียบุคคลที่มีค่าไปทั้งสองคนทำให้เธอบ้า

เชนทร์เป็นชื่อพระเอก ที่เกิดอาการทางจิต เป็นอาการที่พบเจอได้บ่อย ๆ คือทำงานตัวเป็นเกลียว จนไม่มี "เวลา" พอที่จะอยู่กับหวาน
ดูหนังเรื่องนี้ในฉากเปิด ทำให้นึกถึงเรื่อง Click ในแบบฉบับของคุณปรัชญา ปิ่นแก้ว ที่มีพลังจนสะดุ้งตามหวานไปด้วย งานดึงอารมณ์ของคุณปรัชญาไม่เคยพลาดอยู่แล้ว ผมเคยขนลุกเมื่อองค์บากมาเมื่อไร ถึงเรื่องนี้หนังก็ยังดึงความเป็นดราม่าออกมาได้ไม่แพ้กัน

น้ำตาซึม
ใช่ บทหนึ่งในตอนนี้ทำผมน้ำตาซึม และหลังจากนั้นไม่กี่นาที จุดพีคของเรื่องก็กระชากเอาความรู้สึกนั้นให้สูงขึ้นไปอีก แต่ยังไม่หมดแค่นั้น เมื่อผมนึกว่ามันคงจะจบลงแล้ว อารมณ์ก็กำลังจะผ่อนลง แต่ฉากสุดท้ายทำเอาผมอึ้ง ไม่ได้อึ้งกับเมคอัพที่ทำจนชาคริตแก่หง่อม แต่อึ้งกับประโยคสุดท้ายของหวาน

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เชนทร์มีชีวิตอยู่กับงาน ทำงานจนเกินตัว ทำงานจนลืมไปชั่วขณะหนึ่ง ว่าทุกวันนี้ที่ทำงาน เพราะหวาน
หวานมีชีวิตอยู่กับหมา เพราะตลอดเวลาที่เธออยู่กับมัน เธอไม่เคยเห็นเชนทร์ในสายตา อยู่กับมันจนลืมไปชั่วขณะหนึ่ง ว่าเธอคิดถึงเชนทร์

เรื่องทำออกมาได้ดี ผูกปมให้เห็นว่าปัญหามีอยู่ตรงหน้า แต่เชนทร์ไม่สามารถผ่านมันไปได้ เพราะเขาลืม "เวลา" ที่อยู่กับหวานไปหมดสิ้น

หวานเป็นเหมือนเครื่องเตือนใจ เวลาของเราหมุนกลับไม่ได้ จุดจบสุดท้ายมีให้เห็นอยู่ตำตา เวลาผ่านไปแล้ว เชนทร์ย้อนมันกลับมาไม่ได้ มันจะไม่กลับมา
เชนทร์ก็เหมือนพวกเราทุกคน
คะแนนหวาน : 4/5
มูลค่า : 40 บาทจาก 120 บาท

ฝัน
ฝันเป็นงานที่ผิดพลาด

ในแง่ของความคิดแล้ว ฝันให้บทเรียนที่ดี คือบอกเหมือนกับเรื่องของโฟกัสใน "ปิดเทอมใหญ่" เกี่ยวกับการบ้าดาราต่าง ๆ และความรักของคนใกล้ตัว ต่างตรงที่

ฝันมีความเป็นเด็กค่อนข้างสูง

และบางที สูงเกิน
ฝันดำเนินเรื่องครึ่งแรกได้น่าสนใจ เพราะเรื่องที่แล้ว ๆ มาดึงความรู้สึกของหนังนี้ได้เป็นอย่างดี ผมไม่ได้ศึกษาข้อมูลของหนังเรื่องนี้ไว้ก่อน หลีกเลี่ยงการอ่านเรื่องสั้นและบทสัมภาษณ์ จึงทำให้ต้องช็อก จนอยากให้เวลาหมุนกลับไปเหมือนในหวาน...

ฝันดำเนินเรื่อง 95% ด้วยการ์ตูนและซีจี...

เป็นอันรู้กันว่าซีจีเมืองไทย ถึงเราจะพยายามปลอบใจตัวเองยังไง บอกตรง ๆ ในความรู้สึกว่ามันยัง "ห่างชั้น" กันหลายขุม
ความรวดเร็วของหนังไม่ได้ทำให้ผมมองข้ามข้อบกพร่องและจุด "ไม่สวย" ของแอนิเมชั่นไปได้

มันยังเด่นชัดและขัดตาเหลือเกิน
ความเป็นละครเพลงคือสิ่งดีและใหม่ เพลงที่แต่งมาดีและเพราะ ขำอีก นับว่าเยี่ยมแล้วถ้าหลับตาฟัง
แต่ส่วนที่เหลือของหนัง ผมว่าตัดออก 80% ก็ไม่ทำให้มันสนุกน้อยลง

ผมเห็นความรักลึก ๆ ของบอย ที่คิดว่าดีที่สุดในฝัน "ถ้าเราช่วยให้เธอรอดได้ เราจะเป็นฮีโร่มั้ย"

ได้เห็นพี่เบิร์ด ที่ฮาในความ "เด็ก" จนเกินไปของพี่แก ขนาดไม่ใช่ตัวจริง แต่แอคติ้งเหมือนพี่เบิร์ดมาก ติดแนวล้อเลียนมาด้วยอีก ตลกมากขึ้นอีกขั้น

แต่ทุกอย่างถูกดึงด้วยซีจีและองค์ประกอบในช่วงอื่นที่ไม่ใช่ดนตรีเนี่ยแหละ

ไม่น่าเลย

คะแนน 1/5
มูลค่า 10 บาทจาก 120 บาท









หนึ่งข้อสงสัยเกี่ยวกับฝันหวานอายจูบ

การทำหนัง นอกจากจะต้องคิดเรื่องวัยของหนังแล้ว ต้องคิดถึงความเป็นไปได้ด้วย

การยัดหนังที่เหมาะสำหรับ 4 วัย ลงไปในหนังเรื่องเดียว โดยเฉพาะฝัน เป็นสิ่งที่ขัดมากจนไม่น่าให้อภัย

เพราะฝันมีความเป็นเด็กสูงมาก
แต่หากคุณคิดจะเอาเด็กไปดูฝัน อย่าลืมว่าเขากำลังจะได้ดูบทแลกลิ้นดูดปากกันของวัยรุ่นในจูบ

และวัยรุ่นในจูบไม่ชอบฝันแน่นอน เพราะตัวการ์ตูนนอกจากไม่ใส่ใจกับรายละเอียดฉากแล้ว ตัวละครที่เป็นการ์ตูนยังลอกการ์ตูนญี่ปุ่นและหนังดัง "กังฟู แพนด้า"

มาจนดูปั๊บก็รู้เลย ตอนหลังยังมีนารูโตะผสมดราก้อนบอลอีก เกินไปหน่อยมั้ง?

edit @ 25 Dec 2008 20:19:23 by ก

Comment

Comment:

Tweet

ยังไ่ม่ได้ดูอะ

ไม่กล้าอ่าน

แปะโป้งไว้อ่านหลังได้ดู

ป.ล. ไม่มีใครไปดูด้วยเหมือน ค.ห.1sad smile

#2 By กวางทองสีน้ำเงิน (124.121.60.118) on 2008-12-30 18:45

โอววว น่าดูมากเลยอ่ะ cry

อยากดู !!

แต่ไม่มีใครไปดูด้วยนี่สิ...
เหอๆๆsad smile

เพลงก้อเพราะนะเรื่องนี้...

Merry X'mas พร้อมเลยเอ้า...อิอิ

#1 By RIKO~Y on 2008-12-25 23:14