บล็อก(ก)

     ผมอ่อนไหวกะผู้หญิงเอเชียครับ

ถึงจะเป็นเด็กก็ไม่เว้นนะ

The Host เล่าถึงครอบครัวของคน 5 คน ที่ลูกคนเล็กสุดโดนหางเกี่ยวลากลงน้ำหายไปกับตาผู้เป็นพ่อ และทุกคนที่เหลือคิดว่าเธอตายไปแล้ว

 จนกระทั่งกังดูได้รับโทรศัพท์ที่ฮยอนโซบ่นนักหนาว่าสัญญาณมันไม่ดี และมีเสียงของหล่อนอยู่ในสายอย่างฟังไม่ได้ศัพท์ครอบครัวของเขาที่ประกอบด้วยคนพิลึก ๆ สี่คนจึงหนีออกจากเขตกักกันของรัฐบาลเพื่อไปช่วยสมาชิกคนเล็กสุดที่เปรียบเสมือนเทพีประจำตระกูล

  ตลอดทั้งเรื่องเราจะเห็นความไม่เต็มเต็ง

  หากดูเผิน ๆ รอเจอสัตว์ประหลาดแล้ว จะเห็นว่าครอบครัวนี้บ้า และทำตัวไร้สาระเป็นที่สุด กังดูเอ๋อจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเป็นพ่อคน หลังจากที่เขาปล่อยตัวเองไปไร้สาระกับสัตว์ประหลาดอยู่ได้นานสองนาน แทนที่จะวิ่งหนีเหมือนคนธรรมดาทั่วไป นัมอิลก็กินเหล้าเหม็นหึ่งไปงานผู้ปกครอง แถมยังชอบมองว่าตัวเองไม่มีค่า นัมจูเป็นนักกีฬาฝีมือดี แต่ตัดสินใจช้ามากจนเกือบขึ้นรถหนีตำรวจไม่ทัน และผู้เป็นปู่ซึ่งดูไม่ค่อยทันคนและหงิม ๆ ไม่มีความเด็ดเดี่ยว ทุกคนมีศูนย์ร่วมอยู่ที่ฮยอนโซ สมาชิกคนเล็กสุดซึ่งดูเป็นคนปกติที่สุดในหนัง

  แต่หากดูแบบตั้งใจแล้ว จะเห็นว่าไม่ใช่แค่ครอบครัวนี้เท่านั้นที่บ้า แต่ทุกคนที่ปรากฏในเรื่องนี้บ้าบอไปหมดซะทุกคน

ดูจบแล้วลองถามตัวเองดู

 ทำไมนักวิทยาศาสตร์เกาหลีเชื่อนักวิทยาศาสตร์อเมริกา? กะอีแค่ยาเก่า ๆ ต้องเททิ้งลงแม่น้ำหมดเลย?ด้วยเหตุผลแค่ว่า "แม่น้ำมันกว้าง" ?

สัตว์ประหลาดตัวใหญ่ยังกะควาย ทำไมไม่มีใครตามล่า? มีแต่คนควบคุมกักกันเชื้อโรคที่กลัวกันเหลือเกินว่าจะติดต่อกันเป็นวงกว้าง

สัตว์ประหลาดไม่ล่าแล้ว พอครอบครัวกังดูโวยวายว่าได้รับโทรศัพท์ลูกสาว อยากให้ช่วยแกะรอย ก็อ้างเรื่องสิทธิชอบธรรมบ้างละ เรื่องความมีจรรยาบรรณบ้างละ จนต้องถ่อไปหาข้อมูลกันเองแบบข้าง ๆ คู ๆ

ยัง ยังไม่หมด พอครอบครัวนี้หนีไป ประกาศตามหากันครึกโครม มีคนวางแผนหลอกจับ ทั้ง ๆ ที่พวกเขาพยายามอธิบายให้ทุกคนฟังแล้วว่าจะออกไปตามหาคน แล้วสัตว์ประหลาดไม่ดู? หากันแต่คน?

และอื่น ๆ อีกมากมายที่ดูแล้วมีความรู้สึกว่า เรื่องทุกเรื่องเกิดจากความ "วิปริต" ในจิืตใจคนทั้งนั้น

เห็นว่าหนังมันวิปริตขนาดนี้ ไม่ใช่ว่ามันไม่สนุกนะครับ หนังมีช่วงเวลาดรามาที่กินใจจนผมน้ำตาซึม มีช่วงตื่นเต้นที่ทำเอานั่งไม่ติด มีช่วงกระวนกระวายที่ว่าเมื่อไหร่พวกมันจะเจอกันวะ?!มีช่วงฮาสุด ๆ ที่ปู่พูดแล้วทุกคน... (ขำจริง ๆ ที่สำคัญยังพูดต่อด้วยนะ) และที่สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด

 น้องโกอาซองที่เล่นเป็นบทฮยอนโซน่ารักมาก!!!!

เลยทำให้ผมอินกับตอนจบแบบสุด ๆ จนใจหายทุกครั้งที่ฉากมืดลง กลัวหนังจะถูกปิดโดยทิ้งคำถามไว้ ซึ่งถ้าเป็นยังงั้นจริง ๆ ผมจะไม่ยอมเด็ดขาด! (อุตส่าห์ดูมาทั้งเรื่อง ถ้าตัดจบแบบไม่รู้ว่าชะตากรรมเป็นไงนี่กระทืบตายห่าเลย)

ป.ล. แอบชอบฉากที่กินข้าวด้วยกันในโกดังแล้ว... มาก (น้ำตาจะไหล ตอนที่ตัดฉับกลับมาแล้วพบว่ามันไม่จริง)

ไปหามาดูซะนะครับ

edit @ 30 Nov 2008 19:19:38 by ก