หลายปีมานี้ที่ผมทุ่มเทให้กับบางสิ่งที่เกิดขึ้นจากความคึกคะนองส่วนตัวและความอยากฆ่าเวลาช่วงกีฬาสี นิยายเรื่อง The Quest จึงเกิดขึ้น จากตอนแรกที่ร่างลงใส่สมุดเล่มบาง ๆ เล่มหนึ่ง - นานไปความคิดก็เริ่มตกตะกอน บวกกับเวลาที่มีมากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้จำนวนสมุดเพิ่มเป็นหนึ่งเล่ม สองเล่ม สามเล่ม จนในที่สุดเลยตัดสินใจพิมพ์ลงคอม โดยเอาเนื้อในเล็กน้อยที่อยู่ในสมุดมายัดเยียดใส่เข้าไปในเรื่องใหม่ (เรื่องเก่าพระเอกชื่อเจอรัลแหละว่ะ พอมาตอนนี้โดนเบียดเป็นพระรองซะงั้น)

 

    หลังจากนั้นก็ลองเอาไปลงเว็บเด็กดี

 

    ตอนนั้นสิ่งแรกที่อยากทำคือนิยายเรื่องหนึ่ง ที่ "เขียนแล้วมีความสุข - เขียนแล้วสนุก"

    The Quest ภาคเบต้าที่มีความยาวหนึ่งตอนประมาณครึ่งหน้ากระดาษจึงเกิดขึ้น จากแรงบันดาลใจของเรื่อง Final Dark ที่ป่านนี้จะยังอยู่รึเปล่าไม่รู้ และร้อยเรียงถ้อยคำติดต่อกันมาเรื่อย ๆ เร็วบ้าง ช้าบ้าง

 

    ผมกำลังมีวิวัฒนาการ

 

    คนอื่นจะเป็นยังไงผมไม่รู้หรอกนะ - แต่ผมคิดว่าผมกำลังมีความสุขในสิ่งที่ทำ

    การทำให้สิ่งเก่าเป็นสิ่งใหม่ รีไรท์ เป็นคำที่ผมใช้

    เอาละ การปล่อยมันไว้อาจจะเป็นอนุสรณ์วิวัฒนาการของผม ซึ่งพอโตขึ้น อาจจะได้มานั่งอ่านพร้อมกับอมยิ้มเล็ก ๆ ไปด้วยว่าเฮ้ย ก่อนหน้าที่เดอะเควสท์จะเป็นอย่างนี้ มันเคยเป็นอย่างนี้มาก่อนนะ มันถูกเขียนขึ้นด้วยคนคนเดียวกันนะ ทุกครั้งที่หันกลับไปมองอดีต ผมมักจะอิจฉาตัวเองในอดีตอยู่เสมอ

    ผมในสมัยก่อนนั้น เขียนเรื่องได้ "กว้างไกล" กว่าผมมากนัก

    ออกทะเลไปนานแล้ว เข้าเรื่องเลยละกัน

    มันอยู่ที่ตัวผมเองเนี่ยแหละ ด้วยคำพูดของใครสักคนที่พูดกับผมมานานแล้ว เป็นประโยคหนึ่งที่เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ

 

    "นิยายเรื่องเดอะเควสท์อะไรนั่นน่ะ เหมือนจะดีนะ แต่ยังไม่ดีพออ่ะ อ่านแล้วเฉย ๆ"

    โลกหมุน

    ผมลองย้อนกลับไปอ่านอีกครั้ง พยายามสังเกตหนังสือเล่มอื่นอีกหลายพันเล่มในท้องตลาด และพบว่าอันที่จริงแล้วผมไม่มีความเป็นตัวเอง และไม่มีหลักในการเขียนตายตัว ผมจะพลิกไปพลิกมาตามกระแสภาพยนต์หรือการ์ตูนที่เคยได้ยินได้เห็นมา

    ผมจึงตัดสินใจลบทุกสิ่งที่มีมาทั้งหมดทิ้ง และเริ่มเขียนใหม่อีกครั้ง

    ไม่ใช่ว่าต่อไปนี้จะเขียนในแบบของคนอื่น แต่จะรักษาความเป็นตัวเองไว้ให้ได้มากที่สุด พยายามให้เหมือนกับนิยายดี ๆ ซักเรื่องที่เคยชื่นชมในท้องตลาด เขาทำอย่างไรให้เราด้นอ่านไปจนจบได้โดยไม่เบื่อ เขาวางเนื้อเรื่องไว้อย่างไร ดำเนินมันอย่างไร จบอย่างไร ผูกปมไว้อย่างไร  ฯลฯ

    ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามกันอย่างไม่รู้เบื่อ คอยทวงถามติติงตามตื๊อจนเลิกถามกันไปหมดแล้ว - หลังจากนี้เดอะเควสท์คงเปลี่ยนแปลงไปบ้าง แต่สุดท้ายแล้วผมก็หวังว่าทุกคนจะชอบเดอะเควสท์เวอร์ชั่นใหม่ล่าสุดนี้ครับ

 

    ติดตามกันต่อไปนะครับ

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

จะติดตามนะครับ กิลซัง big smile เป็นกำลังใจให้
เรื่องของตัวเองป่านนี้ยังไม่ไปถึงไหนเลย เหมือนไฟมันมอดดับไปแล้ว และอยากได้อะไรซักอย่างมาจุดไฟในการเขียนนิยาย หวังว่าเดอะเควสต์จะเป็นหนึ่งในนิยายที่จุดไฟให้นักเขียนคนอื่นๆน่อ

#1 By ไลก้าคุง on 2007-12-27 20:48

รีไรท์ใหม่อีกแล้วหรอ จะรออ่าน

#2 By (124.120.3.41) on 2007-12-31 09:03

อือฮึ....
สู้ ๆ ค่ะ
ตอนเก่ายังอ่านไม่จบเลย
รีไรท์ใหม่แล้วก็ไม่ได้อ่านต่ออะดิ sad smile
ช่างมัน ๆ จะรออ่านละกัน
อยากอ่านสายลมที่ผ่านไปต่ออะ - - ทวง ๆ

#3 By กวางทองสีน้ำเงิน (124.121.59.70) on 2007-12-31 13:33