32 - น่ากาก
posted on 06 Oct 2006 00:19 by brownfrog in 3xpeRieNcE
10 : 15 น.
"สวัสดีครับ.......อ้าว เหี้ยอ้น โทรมามีเรื่องอะไรวะ จริงหรอวะ เหี้ยเอ๊ยแม่งไม่มีใครบอกกูเลย ....ไอ้สัด ไปไม่ทันหรอก มึงจะบ้าหรอกูพึ่งอาบน้ำเอง เออ เออ แล้วยังไง มันบอกว่าอะไร เชี่ยฟังแล้วอยากกระทืบแม่งว่ะ รำคาญ........เหี้ยแต่กูพูดจริง ๆ นะ มันน่าจะบอกกูก่อนว่าจะไปไม่ไป ไม่ใช่จู่ ๆ ไม่อยากไปก็ไม่ไป...พ่อแม่งเป็นพระเจ้ารึไงวะ เออ เออ มึงไปทำอะไรก็ทำเหอะ กูเองก็ไม่ค่อยว่าง เออ บายเว้ย หวัดดี"
12 : 24 น.
"สวัสดีครับ........ครับอาจารย์ ขอโทษครับอาจารย์ที่ไปส่งไม่ทัน แต่พอดีวันนั้นผมไม่ว่า.............ครับ ครับอาจารย์ แล้วถ้าทำเสร็จจะเอาไปส่งที่โรงเรียนเลยนะครับ อ๋ออาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วงครับ เรื่องบอร์ดผมปรึกษากับเพื่อนอีกคนไว้แล้ว......ครับ จะทำช่วงนี้แหละครับ ไม่งั้นเดี๋ยวมันไม่เสร็จ .......ครับ ใกล้แล้วครับ สีชมพูครับ ครับ ครับอาจารย์ ทานข้าวให้อร่อยนะครับ"
15 : 30 น.
"สวัสดีครับ .....พึ่งกินครับ หน้าปากซอยครับพ่อ ....ครับ ....ครับ พ่อเดี๋ยวขากลับจากที่ทำงานฝากพ่อซื้อฟิวเจอร์บอร์ดให้หน่อยสิ แถว ๆ เซ็นทรัลก็มีพ่อ หรือจะให้ผมไปด้วย ครับ ไม่ต้องแล้วพ่อ ผมพึ่งนึกขึ้นได้ เดี๋ยวฝากเพื่อนไปซื้อละกัน ครับ ครับพ่อ แค่นี้นะครับ"
15 : 32 น.
"โย่ ซูนเหรอ เออนี่ แกช่วงเดินไปที่ร้านขายเครื่องเขียนข้างบ้านแกให้หน่อยดิ .....ไม่มีเงินว่ะ วันนี้พ่อข้าอารมณ์ไม่ดีเลยไม่ได้ทิ้งเงินไว้ให้ เออ ....ออกไปก่อนดิ แล้วเดี๋ยวข้าไปเก็บจากเพื่อน ๆ เอา......เออ เออได้ แค่นี้นะเว้ย"
16 : 40 น.
"ฮาาาโหล นี่เค้าเอง อื้ม... โทรมาเฉย ๆ แหละ แค่อยากฟังเสียงเท่านั้นเอง....อื๋อ....แหะ ๆ ๆ เออแล้วเมื่อวานไปไหนมาหรอ....เรอะ.....ฮะ ๆ ....................................................................................... อื้ม คงต้องทำอย่างงั้นแหละ ช่ายแล้ว สัญญาจ้ะ...รักนะ บ๊ายบาย"
คนเรานี่ก็แปลกนะครับ
สมัยก่อนผมไม่เคยคิดจะเป็นปรปักษ์กับไอ้คำว่าเหี้ยห่าเหวเลยซักนิด เพราะนึกสงสัยว่าทำไมคำพวกนั้นถึงฟังไม่เข้าหู ในเมื่อคำสุภาพชนมันก็เป็นภาษาเดียวกัน
อะไรเป็นเส้นแบ่งระหว่างคำว่าหยาบกับนุ่มครับเนี่ย
ถ้าสมมุติว่าเราตื่นมาวันรุ่งขึ้น แล้วพบว่าคำหยาบบนโลกกลายเป็นคำอื่นไปล่ะ?
"เฮ้ย มึงรู้ป่าว เมื่อคืนนี้นี้ขะเม็งเกร็งเตี๊ยะ(กู)ไปเที่ยวอีเกร็กต๋อย(ซ่อง)มาว่ะ เซ็ดเทิ่ลอีคร็องลี่(เย็ดแม่)โกดิส(โคตร)เผือก(มัน)เลยว่ะ"
เออ ก็น่าสนุกดีว่ะ
แล้วลองคิดต่อไปดูว่า "ไม่มีคำหยาบ" อยู่บนโลกเลยแม้แต่น้อยสิครับ
"ดูกร เพื่อนผู้ประเสิรฐ ยามค่ำที่ผ่านพ้นมาไม่นานมานี้ ตัวกระผมนั้นได้ไปท่องเที่ยวยังแหล่งหญิงสาวอุทิศตนมา เป็นความสุขสมของตัวกระผมยิ่งนัก หรือท่านจะว่าเยี่ยงไร"
ให้เงี่ยงตำปากตายเถอะ...
สรุปได้เลยว่าจืดครับ จืดแบบสุด ๆ หาความมีรสชาติของมันไม่ได้เลย
หากคำมีเพียงด้านเดียวก็เช่นกันครับ
ครูบาอาจารย์และเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคารพรักทั้งหลายครับ ขอฝากอะไรนิดหนึ่งไปให้พวกท่านคิดนะครับ จริงอยู่ที่ว่าพวกท่านไม่อยากให้ใครมาใช้คำสบประมาท ดูหมิ่น (ที่ก็ล้วนแต่กำหนดกันเองด้วยสังคมว่ามันเป็นคำหยาบ) ต่อหน้าพวกท่าน ยิ่งกับนักเรียนหรือลูกที่ท่านต้องปกครองด้วยแล้วยิ่งแย่ใหญ่ อันนี้ข้าพเจ้ารู้ดี
แต่อย่าปิดกั้นเสรีภาพในการใช้ภาษาระหว่างหมู่ของพวกเราดีกว่าครับ
เพราะคำละเอียดอ่อนอย่างสุภาพชนนั้น หาความจริงใจได้ยากเหลือเกินครับ
0 : 15
6 / 10 / 06
ป.ล. หลุดประเด็นไปไกล
ที่จะสื่อก็คือ "หน้ากาก" ที่มนุษย์ยุคไอทีการสื่อสารไร้พรมแดนอย่างพวกเรา "สวมใส่" ในแต่ละวัน มันมีมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวครับ - จากแต่ก่อนที่คุยกะพ่อกะแม่ก็ใช้กูใช้ข้าเหมือนกับอีกหลายสิบคนที่อยู่ข้างนอก
ป.อ. อีกเรื่องเกี่ยวกับโทรศัพท์ก็คืออาการคุยมากครับ
คือคุยมากจริง ๆ ว่ะ ทนไม่ไหวแล้วนะครับเจ๊ เสียงเจ๊มันใสมากก็จริง แต่ช่วงเวลากว่าสามชั่วโมงที่นั่งฟังเจ๊บ่นอยู่ข้าง ๆ หูอย่างไม่มีทางหนีได้อยู่บนรถตู้นี่มันไม่ไหวว่ะ - เพราะเจ๊แกฝอยจนน้ำแทบท่วมรถ - นินทาชาวช่องชาวบ้านเค้าไปทั่ว
ที่สำคัญมีโทรศัพท์สองเครื่องด้วยสิ ไม่รู้เอาไปทำเชี่ยอะไรเยอะแยะ
เห็นถึงความฟุ่มเฟือยอย่างไร้เหตุผลของคนสมัยนี้เลยครับ...
ป.ฮ. อยากโชว์รูปเท่ห์ ๆ เหมือนชาวบ้านชาวช่องเค้ามั่งว่ะ แต่ไม่รู้ทำไม เวลาจะตัดใจเอามาลง ชอบเห็นงานเทพ ๆ จากที่อื่นมารอนกำลังใจซะทุกที...
edit @ 2006/10/06 00:22:43
"สวัสดีครับ.......อ้าว เหี้ยอ้น โทรมามีเรื่องอะไรวะ จริงหรอวะ เหี้ยเอ๊ยแม่งไม่มีใครบอกกูเลย ....ไอ้สัด ไปไม่ทันหรอก มึงจะบ้าหรอกูพึ่งอาบน้ำเอง เออ เออ แล้วยังไง มันบอกว่าอะไร เชี่ยฟังแล้วอยากกระทืบแม่งว่ะ รำคาญ........เหี้ยแต่กูพูดจริง ๆ นะ มันน่าจะบอกกูก่อนว่าจะไปไม่ไป ไม่ใช่จู่ ๆ ไม่อยากไปก็ไม่ไป...พ่อแม่งเป็นพระเจ้ารึไงวะ เออ เออ มึงไปทำอะไรก็ทำเหอะ กูเองก็ไม่ค่อยว่าง เออ บายเว้ย หวัดดี"
12 : 24 น.
"สวัสดีครับ........ครับอาจารย์ ขอโทษครับอาจารย์ที่ไปส่งไม่ทัน แต่พอดีวันนั้นผมไม่ว่า.............ครับ ครับอาจารย์ แล้วถ้าทำเสร็จจะเอาไปส่งที่โรงเรียนเลยนะครับ อ๋ออาจารย์ไม่ต้องเป็นห่วงครับ เรื่องบอร์ดผมปรึกษากับเพื่อนอีกคนไว้แล้ว......ครับ จะทำช่วงนี้แหละครับ ไม่งั้นเดี๋ยวมันไม่เสร็จ .......ครับ ใกล้แล้วครับ สีชมพูครับ ครับ ครับอาจารย์ ทานข้าวให้อร่อยนะครับ"
15 : 30 น.
"สวัสดีครับ .....พึ่งกินครับ หน้าปากซอยครับพ่อ ....ครับ ....ครับ พ่อเดี๋ยวขากลับจากที่ทำงานฝากพ่อซื้อฟิวเจอร์บอร์ดให้หน่อยสิ แถว ๆ เซ็นทรัลก็มีพ่อ หรือจะให้ผมไปด้วย ครับ ไม่ต้องแล้วพ่อ ผมพึ่งนึกขึ้นได้ เดี๋ยวฝากเพื่อนไปซื้อละกัน ครับ ครับพ่อ แค่นี้นะครับ"
15 : 32 น.
"โย่ ซูนเหรอ เออนี่ แกช่วงเดินไปที่ร้านขายเครื่องเขียนข้างบ้านแกให้หน่อยดิ .....ไม่มีเงินว่ะ วันนี้พ่อข้าอารมณ์ไม่ดีเลยไม่ได้ทิ้งเงินไว้ให้ เออ ....ออกไปก่อนดิ แล้วเดี๋ยวข้าไปเก็บจากเพื่อน ๆ เอา......เออ เออได้ แค่นี้นะเว้ย"
16 : 40 น.
"ฮาาาโหล นี่เค้าเอง อื้ม... โทรมาเฉย ๆ แหละ แค่อยากฟังเสียงเท่านั้นเอง....อื๋อ....แหะ ๆ ๆ เออแล้วเมื่อวานไปไหนมาหรอ....เรอะ.....ฮะ ๆ ....................................................................................... อื้ม คงต้องทำอย่างงั้นแหละ ช่ายแล้ว สัญญาจ้ะ...รักนะ บ๊ายบาย"
คนเรานี่ก็แปลกนะครับ
สมัยก่อนผมไม่เคยคิดจะเป็นปรปักษ์กับไอ้คำว่าเหี้ยห่าเหวเลยซักนิด เพราะนึกสงสัยว่าทำไมคำพวกนั้นถึงฟังไม่เข้าหู ในเมื่อคำสุภาพชนมันก็เป็นภาษาเดียวกัน
อะไรเป็นเส้นแบ่งระหว่างคำว่าหยาบกับนุ่มครับเนี่ย
ถ้าสมมุติว่าเราตื่นมาวันรุ่งขึ้น แล้วพบว่าคำหยาบบนโลกกลายเป็นคำอื่นไปล่ะ?
"เฮ้ย มึงรู้ป่าว เมื่อคืนนี้นี้ขะเม็งเกร็งเตี๊ยะ(กู)ไปเที่ยวอีเกร็กต๋อย(ซ่อง)มาว่ะ เซ็ดเทิ่ลอีคร็องลี่(เย็ดแม่)โกดิส(โคตร)เผือก(มัน)เลยว่ะ"
เออ ก็น่าสนุกดีว่ะ
แล้วลองคิดต่อไปดูว่า "ไม่มีคำหยาบ" อยู่บนโลกเลยแม้แต่น้อยสิครับ
"ดูกร เพื่อนผู้ประเสิรฐ ยามค่ำที่ผ่านพ้นมาไม่นานมานี้ ตัวกระผมนั้นได้ไปท่องเที่ยวยังแหล่งหญิงสาวอุทิศตนมา เป็นความสุขสมของตัวกระผมยิ่งนัก หรือท่านจะว่าเยี่ยงไร"
ให้เงี่ยงตำปากตายเถอะ...
สรุปได้เลยว่าจืดครับ จืดแบบสุด ๆ หาความมีรสชาติของมันไม่ได้เลย
หากคำมีเพียงด้านเดียวก็เช่นกันครับ
ครูบาอาจารย์และเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ที่เคารพรักทั้งหลายครับ ขอฝากอะไรนิดหนึ่งไปให้พวกท่านคิดนะครับ จริงอยู่ที่ว่าพวกท่านไม่อยากให้ใครมาใช้คำสบประมาท ดูหมิ่น (ที่ก็ล้วนแต่กำหนดกันเองด้วยสังคมว่ามันเป็นคำหยาบ) ต่อหน้าพวกท่าน ยิ่งกับนักเรียนหรือลูกที่ท่านต้องปกครองด้วยแล้วยิ่งแย่ใหญ่ อันนี้ข้าพเจ้ารู้ดี
แต่อย่าปิดกั้นเสรีภาพในการใช้ภาษาระหว่างหมู่ของพวกเราดีกว่าครับ
เพราะคำละเอียดอ่อนอย่างสุภาพชนนั้น หาความจริงใจได้ยากเหลือเกินครับ
0 : 15
6 / 10 / 06
ป.ล. หลุดประเด็นไปไกล
ที่จะสื่อก็คือ "หน้ากาก" ที่มนุษย์ยุคไอทีการสื่อสารไร้พรมแดนอย่างพวกเรา "สวมใส่" ในแต่ละวัน มันมีมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวครับ - จากแต่ก่อนที่คุยกะพ่อกะแม่ก็ใช้กูใช้ข้าเหมือนกับอีกหลายสิบคนที่อยู่ข้างนอก
ป.อ. อีกเรื่องเกี่ยวกับโทรศัพท์ก็คืออาการคุยมากครับ
คือคุยมากจริง ๆ ว่ะ ทนไม่ไหวแล้วนะครับเจ๊ เสียงเจ๊มันใสมากก็จริง แต่ช่วงเวลากว่าสามชั่วโมงที่นั่งฟังเจ๊บ่นอยู่ข้าง ๆ หูอย่างไม่มีทางหนีได้อยู่บนรถตู้นี่มันไม่ไหวว่ะ - เพราะเจ๊แกฝอยจนน้ำแทบท่วมรถ - นินทาชาวช่องชาวบ้านเค้าไปทั่ว
ที่สำคัญมีโทรศัพท์สองเครื่องด้วยสิ ไม่รู้เอาไปทำเชี่ยอะไรเยอะแยะ
เห็นถึงความฟุ่มเฟือยอย่างไร้เหตุผลของคนสมัยนี้เลยครับ...
ป.ฮ. อยากโชว์รูปเท่ห์ ๆ เหมือนชาวบ้านชาวช่องเค้ามั่งว่ะ แต่ไม่รู้ทำไม เวลาจะตัดใจเอามาลง ชอบเห็นงานเทพ ๆ จากที่อื่นมารอนกำลังใจซะทุกที...
edit @ 2006/10/06 00:22:43
ขยันอัพบล็อกแท้น่อ ความจริงกระจะเม้นท์ไอ้ entry ท่องโลกอวกาศนั่นด้วย เปิดมาเห็นโล่งๆ นึกว่า ie มันเอ๋อเหรอ
อ้าว... นอกเรื่องไปไกล
#1 By ไลก้าคุง (58.10.9.103 /192.168.3.120) on 2006-10-06 00:37