บล็อก(ก)

ไม่ได้โทษใคร แต่พูดไว้หน่อยนะครับ

จะบอกว่าคนเมืองกรุงเป็นเหี้ยอะไรกันวะ

อย่า อย่าเพิ่งมาหาเรื่อง อ่านต่อให้จบก่อน

อยู่ที่บ้านนอก - เวลาเค้าด่ากันนี่มันเป็นเรื่องปกตินะ ด่าพวก "เอะอะว่ะอีลี่ เงียบ ๆ หน่อยสิวะ" - นี่เค้าถือเป็นปกตินะครับ

แต่พอย้ายมาเมืองนรกนี่แล้ว จะให้ตูกระแทกเสียงหน่อยก็ไม่ได้ ต้องร้องห่มร้องไห้ - โหย ทำไมสำออยงี้วะ - คนเค้าด่ากันไม่ได้ให้เสียใจ แต่ให้ทำ ถ้าไม่พอใจก็โต้มาสิ จะได้บอกเหตุผลที่กูด่าไป

ที่ว่ามานี่เพื่อประกาศให้ทุกท่านทราบอีกครั้ง หลังจากประกาศมาหลายสิบครั้งแล้ว ว่าผมเป็นคนเลวในสายตาผู้ดีนะครับ

เห็นอะไรผิดผมก็ด่าครับ ไม่ไว้หน้าหรอก คุณทำผิดในที่ลับตาคนได้ แต่อย่ามาทำในที่แจ้ง ผมจะด่าครับ ขอโทษ

ผมร่วมกิจกรรมทุกอย่างเท่าที่ทำได้ครับ ไม่มีคำว่าขี้เกียจ เพราะผมทำได้ทุกอย่าง งานปัดกวาดไปจนงานคุมเด็กนักเรียนในค่าย - ผมทำได้หมด

แล้วไอ้หอกที่ไหนชอบบอกกูนะว่ากูเป็นคนประจบ ชอบเอาใจอาจารย์เอาคะแนน

ขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะครับ ว่าถึงแม้ว่ากูจะช่วยอาจารย์แล้วกูได้หนึ่ง ได้ศูนย์ ก็ไม่ชวนพ่อชวนแม่ไปขอคะแนนอาจารย์ด้วยวิธีพนมมือโง่ ๆ แบบบางคนที่อ่านอยู่หรอกครับ บุพการีผมมีสติปัญญาพอจะให้ผมซ่อมครับ

ผมสงสารพวกคุณจริง ๆ ครับ ที่มองแต่ความผิดคนอื่น แล้วค่อยมามองความผิดของตัวเอง - คุณลองดูดี ๆ สิครับ คุณอิจฉาผมหรอที่ผมได้ท็อป

ถ้างั้นผมขอโยนไอ้สมุดพกโง่ ๆ นี่ทิ้งไปก็ได้ ถ้ามันทำให้คุณได้ท็อปตามที่คุณต้องการ ผมจะยอมสอบตกซ้ำชั้นเป็นพันครั้งก็ได้ถ้าคุณต้องการ - ขอแค่คุณสั่งมาเท่านั้น

กูจะประจบมึงให้เอง พอใจมึงรึยัง


เรื่องเบาสมองวันนี้ไม่มีครับ วันนี้กูเน้นระบายอารมณ์

ซึ่งก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนักหรอก ดูท่าว่าต่อยกันจะได้ดีกว่า

สุดท้าย ผมก็ยังเป็นคนเลวในสายตาผู้ดี ที่แก้ปัญหาโดยการใช้กำลังและคำหยาบอยู่ดี ใช่มั้ยล่ะครับ