บล็อก(ก)

วันนี้มาเครียด แต่มาพูดเรื่องการเล่นมุข

มุข แน่นอนว่าทำให้คนเราขำ แบ่งได้เป็นสองฝ่ายคือฝ่ายพูดมุขคือฝ่ายเล่นมุข ฝ่าย

ฟังมุขที่เรียกว่าฝ่ายรับมุข มุขไม่ขำเรียกมุขแป้ก - มุขแป้กมักจะทำให้เพื่อนเครียดถึง

ขีดสุด เข้าขั้นบ้า

รู้ไว้ตรงนี้ด้วยไอ้แคน ว่ากูกำลังเผามึงอยู่ และรู้ไว้ด้วยว่าเพื่อนที่แท้จริงไม่มีการยกยอ

ให้มึงภูมิใจหรอก เพื่อนที่แท้จริงต้องกล้าที่จะพูดเผาเพื่อนแบบนี้ เพราะเราเป็นเพื่อนกัน

ซึ่งกูเองก็บังคับมึงให้ไม่โกรธไม่ได้ แต่ที่กูพูดนี่ก็เพราะมึง แล้วแต่มึงนะโว้ย

มุข แบ่งได้หลายประเภทตามแต่คนที่จะเล่นมุขและคนที่จะรับมุข - แต่เฉลี่ยแล้วคน

ส่วนมากก็หนีไม่พ้นมุขน้ำเสียง กับมุขโง่

ซึ่งที่ผมจะยกมามีอยู่หลายอย่างด้วยกัน - จะเริ่มประเดิมด้วยมุขที่ผมถนัดที่สุด และมี

คนขำน้อยที่สุด คือ

มุขน้ำเสียง - เป็นมุขที่เน้นน้ำเสียงโอเวอร์เกินสถานการณ์ ทำให้คนบางคนขำ คนที่

จะเล่นมุขแบบนี้ได้ต้องมีใบหน้าที่ตลก ท่าทางที่ตลก - แต่ถ้าเล่นยังไงก็ไม่ขำนี่คือพี่

แกไม่ขำกับมุจเสียงเรานะ เลิกเล่นเหอะ ขายหน้าเค้า

มุขแบบต่อไปผมมักจะใช้กับคนที่อายุน้อยกว่าเป็นหลัก

มุขโง่ - เน้นด้วยอาการประชดสุดแรงเกิด ได้โดยการทำตัวเหมือนไม่รู้อะไร พยายาม

สังเกตพวกเล่นมุขแบบนี้เอาไว้ แล้วจะรู้วิธีครับ

เช่น

นายก : แล้วพี่ทำยังไง ต่อยมันเลยรึเปล่า
นายข : คงไปช่วยมันซักผ้าอยู่หรอก

มุขเพิ่ม - เน้นการใส่อะไรต่อมิอะไรเข้าไปในสิ่งที่เราจะพูด เน้นความรวดเร็วคล่อง

แคล่วของปาก เพราะถ้าพูดจนลิ้นพันกัน มันจะไม่ขำ

เช่น
"นี่คือด่านปีนหอคอยคู่พิฆาต"
"เดินเข้าป่าดงดิบเกือบจะสุกแบบมีเดียมแรร์ไปตรงนี้"

จำไว้ว่าลิ้นห้ามพันกัน ไม่งั้นไม่ขำ

(เดี๋ยวก่อน ลิ้นมันพันกันได้ด้วยหรอวะ...)

(ไม่ตลก ไอ้สัด)

บรรทัดข้างบนคือมุขดัก - เป็นมุขที่เอาไว้สำหรับคนที่แน่ใจแล้วว่าตลกกับมุขดักของ

เราแน่ มุขดักคือมุขแบบประมาณนั้นแหละ ไม่ตลก อย่ามาตลก ขำมั้ย พ่วงด้วยคำ

หยาบจะเพิ่มดีกรีความตลกขึ้นอีกนิดหน่อย

*อันนี้ไม่แนะนำให้เล่น แต่เห็นเล่นกันบ่อยเหลือเกิน*

มุขควาย - เน้นมุขโง่ ๆ ที่ไม่ขำกัน ซ้ำยังเป็นมุขเชย ๆ ถ้าเล่นบ่อยมากอาจจะโดนด่า

ว่ามุขฝืดเอาได้

เช่น
นายก : ไปเลย
นายข : บ้านกูอยู่สุพรรณนี่

นายก : กลับบ้านละ
นายข : แรงเยอะจังนะ

หมายเหตุ ใครอยากเล่นมุขนี้ ขอความกรุณาอ่าน "กฎเหล็ก"*

มุขฝืด - เป็นปราการด่านสุดท้าย ที่ถ้าใครถูกตราหน้าว่าเป็นจ้าวแห่งมุขฝืดแล้วล่ะก็

แสดงว่าคุณทำให้พวกเขาเครียดจากการปล่อยมุขได้แล้วล่ะ

กฎเหล็กผสมตะกั่วที่เคลือบด้วยดีบุกบาง ๆ (นี่คือมุขเพิ่ม)

1.การจะพูดตลกให้ง่ายและสนุกนั้น ห้าม-เริ่ม-ก่อน - เพราะมนุษย์สมัยนี้ไม่ตลกกับมุข

เล่าเรื่องอีกต่อไปแล้ว - มักจะตลกกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเช่นหน้าตลก เสียงตลก หรือ

อะไรแถว ๆ นั้น ช่างแม่ง ข้อนี้เริ่มจะยาวเกินไปแล้ว

2.เป็นตลกต้องหน้าด้านและเก็บอารมณ์ - เพราะเมื่อเวลาพูดตลกแล้วมันฝืด ต้องทน

ต่อเสียโห่ฮาจากผู้คนรอบข้างได้ เพื่อไม่ให้ท้อและหมดกำลังใจ

3.สังเกตคนที่เป็นตลกประจำห้อง ฟังน้ำเสียง ดูท่าทางมันเอาไว้ จำไว้ ลองใช้กับตัวเอง

ถ้าใช้ได้ก็เยี่ยม ถ้าไม่ได้ก็ช่างแม่ง ได้กี่โลค่อยมาว่ากัน (นี่คือมุขควาย)

4.อย่าพูดมุขอะไรซ้ำซาก - ปล่อยให้มันเก็บไปคิดเองบ้าง ไม่ต้องอธิบายให้มันฟัง

ตลอดว่ากูเล่นมุขเกี่ยวกับไอ้นี่นะ กูเล่นว่าอย่างนี้นะ ไม่ต้อง เอาตัวมุขเพียว ๆ มาเลย

สืบเนื่องกับข้อห้าว่า

5.ถ้าพูดมุขออกไปแล้ว เพื่อนถามว่าเราพูดอะไร(มันไม่ได้ยินไง) ก็ตัดใจเขวี้ยงทิ้งไป

ซะเหอะ ถึงมันจะเป็นมุขเด็ด แต่ถ้าพูดซ้ำอีกรอบมันก็ไม่ขำแล้วล่ะ

6.หาบริเวณปล่อยมุขเป็นหมู่ - ตามธรรมดาของคนมักจะหัวเราะตาม ๆ กัน - เอามุขนี้

ไปพูดทีละคนอาจไม่ขำ แต่ถ้าพูดยกกลุ่มยังไงต้องมีคนหัวเราะต่อ ๆ กัน

7.เล่นมุข ห้ามเจาะจงชื่อที่จะเล่นด้วย (อนึ่ง ใช้ชื่อเป็นตัวพาดพิงได้ เช่น "ไม่เห็น

เหมือนไอ้ก๊อพเลย แม่งเล่นซะไส้แทบแตก" แต่ไม่ใช่ "ไอ้ต้น ที่มึงพูดน่ะไม่เห็น

เหมือนไอ้ก๊อพเลย เล่นซะไส้แทบแตก) ควรพูดออกมาลอย ๆ จะดีกว่า สืบเนื่องกับ

ข้อแปดว่า

8.หาเวลาลงมุขให้ถูก - เวลาอยู่ด้วยกันเป็นกลุ่ม ควรรอให้เสียงดัง ๆ ใหญ่ ๆ ที่พอจะ

กลบเสียงเราออกไปเงียบลงซะก่อน แล้วค่อยเล่นมุข ทุกคนก็จะหันมาฟังคุณเอง

9.ฝึกเล่นมุขเป็นรายคนก่อนค่อยแจกมุขเป็นหมู่ - เพราะถึงแม้คนเดียวจะหัวเราะ

ยากกว่า - แต่จะเป็นการขัดเกลาฝีมือไปในตัว

10. เป็นตลกต้องสมองไว คิดไว พูดไว ไม่ตะกุกตะกัก และคำนึงถึงกฎสิบข้อนี้ตลอด

เวลาที่อยากเล่นมุข

ยังไม่หมดนะเนี่ย แต่ตอนนี้นึกไม่ออก ยกยอดไว้คราวหน้าละกัน

ป.ล. ไอ้แคน มึงรู้ใช่มั้ยว่ามึงไม่มีกฎซักข้อ - พยายามเล่นตลกในแบบที่มันตลกให้

หลาย ๆ ทีเข้าว่า หน้าด้านเข้าไว้ แล้วมึงจะเป็นตลกที่เล่นมุขได้หลากหลาย สนุกดี

เหมือนกัน

ป.ป.ล. ผมไม่ใช่ตลก และผมไม่รู้ด้วยว่าคนอื่นมีเคล็ดลับอย่างไร แต่นี่คือเคล็ดลับ

ของผมครับ

ป.ป.ป.ล เคล็ดลับไม่ใช่คอเคล็ด อย่ามาตลก ไอ้สัด (นี่คือมุขดัก ไม่วายเล่นมุขจน

บรรทัดสุดท้าย ไอ้เวร)