บล็อก(ก)

เคยให้เงินขอทานมั้ยครับ

ประเภทที่แบบ ทำตัวนอนคุดคู้อยู่ข้างถนน พนมมือขอเงินทั้ง ๆ ที่เงินกว่าร้อยบาทซุกอยู่ใต้กางเกง


ให้เขาทำไมครับ

เราควรจะบอกให้เขาไปทำมาหากิน จะดีกว่ามั้ยครับ

หรือถ้าแขนขาด้วน ตาบอด หูหนวก เป็นใบ้ - อันนั้นค่อยให้ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะให้ไปทำไม เดี๋ยวก็มีคนมาขโมยไปอยู่ดี


ขอทานกับคนขายลูกชิ้น - ผู้คนมักจะให้เงินขอทานมากกว่า

ทำไมหรอ เพราะ "ไม่อยากกินลูกชิ้น"


งั้นก็หมายความว่าสิ่งที่เขาพยายามทำอยู่ มันเทียบกับการนอนพนมมือไร้สาระไม่ได้หรอครับ


ลูกชิ้นมันยังกินได้

ขยะยังเก็บไปขายได้

ปากยังมีก็ร้องเพลงได้

มือยังมีก็เล่นดนตรีได้

แล้วทำไมเวลาคนเดินมาเก็บขยะ คุณถึงถอยหนีด้วยความรังเกียจล่ะ

ไม่ใช่ขอทานหรอกหรือ - ที่หลอกเอาลูกเอาเต้ามาดูดเงินจากกระเป๋าคุณ - ทั้ง ๆ ที่น่าจะใช้พวกเขาไปขายพวงมาลัย

ผมรู้ผมไม่ใช่คนใจดี

แต่ผมก็ยังซื้อปาท่องโก๋หน้าโรงเรียน - แม้มันจะไม่อร่อยซักนิด - ซื้อลูกชิ้นปิ้งจากป้าหน้าปากซอยทั้ง ๆ ที่ไม่หิว - และให้เงินนักดนตรีที่เซ็นทรัลเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน


เคยได้ยินคำว่า "ชาวจีนส่วนมากอพยพมาเมืองไทย - แม้จะมีเพียงเสื่อผืนหมอนใบ - แต่ก็ก่อร่างสร้างตัวได้ยิ่งใหญ่กว่าใครบางคน"

เพราะพวกเขาขยันครับ

คุณ ๆ ขอทานที่ยังมีมือมีตีนทั้งหลายครับ - คงยังไม่โหดร้ายเกินไปถ้าผมจะบอกว่า - คุณทำได้ครับ เพียงแต่คุณตั้งใจทำมันเท่านั้น

อย่างน้อยผมก็ยังชอบคุณมากกว่าโจร...


ป.ล. สั้นไปหวะ ช่างแม่ง

ป.ล. ตอนที่ 11 ของผมหายไปไหนไม่รู้แหะ งั้นปล่อยมันไปเหอะ - ไม่ได้ทำสำเนาไว้

ป.ล. เลิกอ่านได้แล้ว จบแล้ว


ป.ล. ยังอีก