บล็อก(ก)

ผมเกลียดแมลงสาบครับ

โคตรแห่งความขยะแขยง เห็นที่ไรผื่นมันพาลจะขึ้น

แมลงสาบเป็นสัตว์ที่ทรหดที่สุดในโลกนี้ครับ ถ้ามันได้รับออกซิเจน แทบจะไม่มีสารเคมีตัวไหนในโลกฆ่ามันได้เลยครับ ไม่รู้ไปทำห่าอะไร รอดทุกงาน

เคยมั้ยครับ ฉีดยาฆ่าแมลงใส่แมลงสาบแบบเต็ม ๆ

ผมเองนี่แหละครับ เจอตัวนึงล่อไปครึ่งขวด กระหยิ่มใจนึกว่ามึงตายแล้ว กูชนะแล้ว

ที่ไหนได้ จู่ ๆ มันก็พลิกตัวกลับมาวิ่งหนีไปครับ จะ ๆ หน้าผมเลย

ผมได้ลองทำการวิจัยดูแล้วนะครับ ว่า

"การฆ่า (ผมใช้คำว่าฆ่า ไม่ใช่กำจัด ความหมายแตกต่างกันนะ) แมลงสาบที่ได้ผลดีที่สุด ต้องใช้การโจมตีทางกายภาพที่หนักหน่วงพอจะปลิดชีวิตแมลงสาบได้ภายในครั้งเดียว"

แปลเป็นภาษาชาวบ้านก็คือ การกระทืบ เหยียบ ฟาด ทับจนเละ ฯลฯ ทำนองนี้เป็นการโจมตีที่ได้ผลมากที่สุดครับ

ยกเว้นใช้ของมีคมนะเฮ้ย ผมเคยผ่าแมลงสาบจนตัวมันแยกเป็นสองท่อนจากล่างขึ้นบน ปัญหาคือมันยังมีแรงพอกระดิกหนวดได้เกือบชั่วโมงครับ อย่าถามเรื่องเรียกครอบครัวมารับศพตัวเอง งานนี้มาอีกหลายตัวครับ

แมลงสาบเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักเพื่อนพ้องมากครับ ตัวไหนโดนยาแล้ววิ่งหนีไป พอคุณเจอพวกมันครั้งต่อไป พวกมันทนกับยาชนิดนั้นแล้วครับ เปลี่ยนยี่ห้อใหม่ได้เลย

พูดถึงเรื่องยาฆ่าแมลง ผมไม่ชอบมันเลยครับ

ถึงมันจะพอไล่พวกตัวที่ผมไม่พึงปรารถนา แต่ยังไงผมก็ยังไม่ชอบอยู่ดี เพราะมันไม่ดีเลยครับ

เคยมีคนอุดจมูกอุดปากคุณนาน ๆ จนหายใจไม่ออกบ้างไหมครับ ยานั่นก็รู้สึกแบบเดียวกันนั่นแหละ

เคยรู้สึกจุกอกเหมือนมีขี้มายัดปอดไว้มั้ยครับ นั่นน่ะตอนกำลังโดนฉีด

ผมเกลียดแมลงสาบ แต่ผมไม่ได้ โกรธ พวกมัน

บางที พวกเขาก็เลือกเกิดไม่ได้ ใครบ้างอยากเป็นแมลงสาบ แมลงที่ต้องจำใจอยู่กับความโสโครก กินขี้เยี่ยวคนไปวัน ๆ

ผมไม่ได้อยากจะทรมาณพวกมัน ผมแค่อยากให้พวกมันลดจำนวนลงบ้าง

มีอย่างที่ไหน มึงเห็นบ้านกูเป็นหอประชุมหรอ วันนึง ๆ ก็เจอพวกมึงห้าตัวหกตัว มึงจะมาเปิดปาร์ตี้งานหนังสือกันที่นี่หรอวะ

ผมคิดนะว่า ถ้าโลกแตกวันพรุ่งนี้ ก็น่าจะดี เพราะแมลงสาบจะได้ครองโลกไปเลย ปล่อยให้พวกแม่งลับ ๆ ล่อ ๆมาสอดแนมเข้าบ้านคนอื่นอยู่ทำไม เสียเวลา

ถ้าแมลงสาบพูดได้ มันจะพูดว่าอะไรหนอ

"เฮ้ย ไอ้เวร - ทีพวกมึงยังไปโค่นต้นไม้ไถภูเขาเอามาสร้างบ้านได้ แล้วทำไมกูจะยึดบ้านพวกมึงไม่ได้วะ"

"ทีพวกมึงทำบ้านพวกปลาพวกสัตว์ทะเลโสโครก แล้วพวกนั้นเค้ายังไม่ว่ามึง พอกูทำบ้านมึงโสโครก ด่าใหญ่เลยนะ"

มันก็เป็นยังงี้แหละ ก็คนเราเคยคิดว่า "ตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาล" คนรุ่นไหนก็รุ่นนั้น เหมือน ๆ กันไปหมด บางคนว่าไม่ดูตัว บางคนหน้าไหว้หลังหลอก มีใครดีบริสุทธิ์เหมือนนางเอกละครกันบ้าง

แถมเรื่องที่ไปเขียนไว้ในบอร์ด www.F0nt.comซักนิด

ผมเกลียดแมลงสาปมาก ๆ มากที่สุดในโลกก็ว่าได้ครับ เห็นทีไรอยากฆ่ากับหนีทุกที

สถานที่ที่ผมเจอแมลงสาปบ่อยที่สุดก็คือห้องน้ำ

เป็นสถานที่ที่ ไม่เหมาะที่สุดในการเจอแมงสาป

ห้องน้ำผมกว้างแค่ 1*0.5 เมตรเองครับ โถส้วมกับฝักบัวอยู่ใกล้ ๆ กัน พื้นเป็นกระเบื้องสีดำ วันหลังจะถ่ายรูปมาให้ (ถ้ากล้าเข้า เดี๋ยวนี้เข้าชั้นบนตลอด ยกเว้นจะไปล้างบางแมลง)

และ ทุกวันที่ผมอาบน้ำ จะเจอมันอย่างน้อยหนึ่งตัว
นาน ๆ ครั้ง จะเจอมันตอนนั่งส้วมก่อนไปโรงเรียน
และบางที เปิดประตูห้องน้ำแม่งก็เดินกันเต็มพื้นเลยครับ

ซึ่งไอ้กระเบื้องสีดำก็ไม่ช่วยให้ผมมองเห็นแมลงสาปได้ชัดขึ้นซักนิด

พอผมเจอมัน อย่างแรกคือตกใจก่อนครับ และถามคำถามสุดฮิต

"มึงมาได้ยังไงวะ"

เพราะปกติฝาท่อผมก็ใช้ชนิดรูเล็กมาก ๆ จนเห็บแทบจะแทรกไม่ได้

หรือมึงจะมาทางช่องอากาศวะ

เออ คิดอีกที อาจเป็นไปได้ เพราะมีแมลงสาปตกมาตายหน้าอ่างล้างหน้าหลายตัว

กลับเข้าเรื่องต่อ

หลังจากที่ตกใจแล้ว ผมก็เอื้อมไปหยิบที่ฉีดก้นอันดับแรกเลยครับ

ปรับความแรงน้ำให้สุด แล้วฉีดปื้ดนึงให้มันหงาย

ถ้ามันไม่หงายนี่เรื่องใหญ่ล่ะครับ เพราะมันเริ่มตื่นแล้ว และมักจะวิ่งพล่านไปทั่ว

ห้องน้ำขนาดเมตรคูณครึ่งเมตรเนี่ย มันจะไปไหนพ้น...
นอกจากขาผม

นึกภาพห้องน้ำทึม ๆ ไฟสีเหลืองแบบจาง ๆ กระเบื้องเป็นสีดำไว้นะครับ นึกภาพโถส้วมสีเหลืองสกปรกนะครับ นึกภาพที่ว่างของห้องมีประมาณ สามสิบคูณสามสิบเซ็นติเมตรนะครับ แล้วนึกภาพสิ่งที่คุณเกลียดที่สุดกำลังวิ่งพล่านไปมาหลาย ๆ ตัวทั่วห้องสิครับ!!!

นรกสิวะเนี่ย

โอย เป็นช่วงที่ผมอยากฆ่าตัวตายมากที่สุดครับ
ผมจะพยายามหยิบฝักบัวขึ้นมา ปรับน้ำร้อนแรงสุด แล้วฉีดไปที่ขาตัวเองครับ

แมลงสาปที่พยายามไต่ขึ้นมาก็จะลงไปกองดิ้นกับพื้นหมดเพราะร้อน

แมลงสาปร้อน แต่ผมร้อนกว่า!!!

ทุกวันนี้ขาจะเป็นรอยด่าง ๆ ครับ เพราะโดนน้ำร้อนฝักบัวราดอยู่ทุกวันนี่แหละ

พอทุกตัวหงายแล้ว ผมจะเอื้อมไปหยิบ"แปรงขัดส้วมชนิดพิเศษ" ที่พ่อผมทำไว้ฆ่าแมลงสาปครับ (ตอนนี้พังไปแล้ว ซื้ออันใหม่มาตีไม่มันส์เลย) มันเป็นแปรงชนิดขนแข็งโป๊กเหมือนกระบองเพชร มีติดฝอยขัดหม้อไว้ที่ปลายไว้สำหรับเสียบแมลงสาปลงโถส้วม

ผมจะฟาดมันจนฝอยขัดหม้อจิ้มทะลุหน้าอกมันทุกตัวเลยครับ

เสร็จแล้วก็จะค่อย ๆ ยก (ก็กลัวมันหล่นมาอาละวาดต่อไง) มันลงไปในโถส้วม สะบัดเบา ๆ ให้มันเข้าไปในลานประหาร

จากนี้ก็เป็นช่วงเวลาบาปที่สุดครับ

เพราะผมจะระดมยาสารพัดชนิดลงไป ทั้งแชมพู สบู่เหลว (บางวันยังโยนสบู่ก้อนลงไปเลย) ครีมโกนหนวด เจลใส่ผม

บางวันผมก็เอาน้ำยาล้างจานผสมผงซักฟอกมาเทลงไปด้วย

จากนั้นก็ใช้ไอ้ฝักบัวร้อนเหมือนกาต้มน้ำของผมนี่แหละครับเติมน้ำในโถส้วม (ส้วมผมเป็นแบบชักโครกนะ ขืนเป็นส้วมซึมหละไต่หนีกันจ้าละหวั่น)มันจะดิ้นไปดิ้นมาด้วยความทรมาณครับ กางปีกบินหนีก็ไม่ได้ครับมันติดสบู่เหลวผม สุดท้ายก็ปิดด้วยยาสีฟันเคลือบตัวมันแล้วก็ส่งลงคอห่านครับ

เหมือนคนได้สูบยาอ่ะครับ พอกำจัดเสร็จจะรู้สึกหายห่วงเป็นปลิดทิ้ง อาบน้ำต่ออย่างสบายใจ จนกระทั่งอาบน้ำเสร็จแล้วขึ้นนอนนั่นแหละ

ถึงเริ่มพะวงว่าพรุ่งนี้จะมาใหม่อีกกี่ตัว!!!
ผมเป็นคนเกลียดแมลงสาปมากครับ เคยโดนเพื่อนสมัยประถมแกล้งเอาของปลอมมาโยนใส่ทีนึง ต่อยมันฟันหน้า(น้ำนม)หลุดไปสองซี่เลยครับ...

วันนี้พอไว้ก่อนก็แล้วกัน ไม่มีอะไรเขียนเล้ย